Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Σάντι δύο και φύγαμε..


Jenn Frank - Leaving on a Jet Plane .mp3
Found at bee mp3 search engine

Η μέρα, Σάντι, ξεκίνησε με σένα.
Δεν περίμενα ν' ακούσω τη φωνή του συντρόφου σου με το που πήρα μπρος στη δουλειά. Θα βλεπόμασταν σήμερα, μα δεν ειδωθήκαμε.
Και ξέρεις πώς είναι. Περιμένουμε σ' ένα σταθμό, ανάμεσα σε συνταξιδιώτες που περιμένουν κι αυτοί, αναχωρούν ή συνεχίζουν να περιμένουν. Βαραίνουν οι αποσκευές μας, Σάντι. Μ' αγκάλιασες αυθόρμητα μια μέρα αρπάζοντας το κορδόνι της καρδιάς μου. Τι γυρεύω εγώ εδώ που ξαναγίνεται η ζωή μας χώμα;

Και μου πέταξε προχθές ο ημίθεος: "δεν είμαι, ξέρεις, θεός." Θεός δε γεννιέσαι- γίνεσαι, του απάντησα. Για κάποιους γίνεσαι. Και για να ελαφρύνω κάπως την ατμόσφαιρα που 'χει πάψει προ πολλού να 'ναι ατμόσφαιρα, του 'πα πως αν είναι έτσι τότε σε λάθος άνθρωπο προσεύχομαι τα βράδια. Γέλασε και πήρε ανάσα, ανάσα ήρθε να πάρει και σήμερα πάνω απ' τον ώμο μου.. να με κοιτάξει μια στιγμή ίσα ν' ακούσει πως άλλος έχει το λόγο εδώ. Καταλαβαίνεις Σάντι. Άλλος έχει λόγο.

Κι έπειτα προσπέρασε χαμογελώντας.. βάλε παρωπίδες και προχώρα θαλασσάκι, μου λέει, δε μπορείς να κλάψεις και να λερώσεις εδώ, βάλε παρωπίδες είπε και σαν παρωπίδες αλόγου έβαλε τα δυό του χέρια στα πλάγια των ματιών να κόψουν λιγάκι ακόμα το πεδίο ζωής. Κι όμως κάπου πιο μέσα η ιστορία διαβάζεται αλλιώς.

Ποτέ μου, αποκρίθηκα, δε θα βάλω παρωπίδες. Ποτέ δε θα πάψω να νοιάζομαι και να σας λερώνω, να μεταφράζω την αλήθεια που τη βλέπω άλλοτε φουρκισμένη κι άλλοτε θλιμμένη να μου μιλάει στη γλώσσα της, να με κοιτάζει και ν' απαιτεί φωνή, τη δική μου φωνή, οποιαδήποτε φωνή που βγαίνει άφοβα από πνευμόνια ανθρώπου χωρίς την επιμέλεια ημίθεου.

Χαίρομαι τόσο που προλάβαμε να γνωριστούμε. Χωρίς ποδήλατο, χωρίς μηχανή. Ας είναι.
Καλό σου ταξίδι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: